Czy wiesz, że ... reprezentacja kobiet dwukrotnie zdobyła brązowy medal na Mistrzostwach Świata (’56 Paryż, ’62 Moskwa).

Przykładowe lekcje siatkówki plażowej

Podczas gry, odbywającej się na otwartej przestrzeni, dodatkową trudność stanowi tor lotu piłki (brak punktów odniesienia jak w sali sportowej), lub też nieoczekiwane zmiany jej prędkości i kierunku spowodowane wiatrem. Mimo, że większość elementów techniki występuje zarówno w hali, jak i na plaży, to jednak piłka siatkowa - plażowa posiada odrębne, zmodyfikowane przepisy gry. Różnice występują również w taktyce gry.

Poniżej prezentujemy pięć 45-minutowych lekcji siatkówki plażowej. Zajęcia z siatkówki plażowej wpisują się w treści podstawy programowej realizowanej na lekcjach wychowania fizycznego i mogą stanowić dla uczniów doskonałą alternatywę.

Lekcja 1. 
Poruszanie się po boisku, odbicie i wystawienie piłki sposobem górnym oburącz.

Rozgrzewka:
• zabawy bieżne, np. berek siatkarski, komórki do wynajęcia, gra do pięciu podań;
• ćwiczenia rozciągające, głównie partie dolne ciała z akcentem na stawy skokowe;
• podskoki obunóż i jednonóż.

Część główna:
• odbicia w parach sposobem górnym oburącz w czasie poruszania się w przód i w tył;
• odbicia w parach sposobem górnym oburącz w czasie poruszania się krokiem odstawno-dostawnym;
• odbicia sposobem górnym oburącz w czwórkach ze zmianą miejsc w poziomie (rys. 1);
• odbicia sposobem górnym oburącz w czwórkach z wystawieniem piłki do przodu i do tyłu (wzdłuż siatki lub linii); zmiany rotacyjne (rys. 2).


               Rys. 1.                                                                  Rys. 2.

Gra:
• 1 x 1 – jedno odbicie sposobem górnym, zmniejszone pola gry: 3 x 6 m.

Lekcja 2.
Odbicie sposobem dolnym oburącz, formy ataku specyficzne dla piłki plażowej.

Rozgrzewka: 
• zabawy bieżne, np. berek siatkarski, komórki do wynajęcia, gra do pięciu podań;
• ćwiczenia rozciągające, głównie partie dolne ciała z akcentem na stawy skokowe;
• podskoki obunóż i jednonóż.

Część główna:
• odbicia w kole z wykorzystaniem zaprezentowanych przez nauczyciela technik uderzeń w ataku (możliwość wprowadzenia do koła dwóch piłek);
• odbicia w kole jak wyżej, bez możliwości odbijania sposobem górnym oburącz;
• po dorzuceniu przez nauczyciela przebicie sposobem dolnym do celu – wybór celu następuje po komendzie nauczyciela określającej jedno z czterech kół leżących na piasku (hula-hop); nauczyciel podaje komendę w momencie, gdy piłka mija siatkę (rys. 3);
• po dorzuceniu piłki przez nauczyciela do zawodnika środka pola, dogranie do rozgrywającego sposobem dolnym oburącz, wystawienie do skrzydła i przebicie piłki przez siatkę jedną z wybranych form ataku (bez zbicia dynamicznego), zmiany rotacyjne (rys. 4).

 
               Rys. 3.                                                                  Rys. 4

Gra: 
przebijanka parami sposobem dolnym. Dwa zespoły podzielone na pary, para przebywająca na boisku ma prawo do jednego odbicia (przebicie na stronę przeciwnika), po którym opuszcza boisko, a jej miejsce zajmuje następna para. Po zakończonej wymianie piłkę do gry wprowadzamy wrzuceniem lub zagrywką.

Lekcja 3.
Techniki zagrywki, przyjęcie zagrywki z rozegraniem ataku.

Rozgrzewka: 
• zabawy bieżne, np. berek siatkarski, komórki do wynajęcia, gra do pięciu podań;
• ćwiczenia rozciągające, głównie partie dolne ciała z akcentem na stawy skokowe;
• podskoki obunóż i jednonóż.

Część główna:
• dowolne odbicia w parach z wykorzystaniem nowych uderzeń;
• podział na dwie grupy: grupa pierwsza wykonuje zagrywkę (górna tenisowa, dolna frontalna i boczna – skyball), druga grupa ustawiona po przeciwnej stronie siatki – łapie piłki; po wykonaniu 10 powtórzeń następuje zmiana, po wykonaniu pierwszej serii zagrywek w dowolne miejsce boiska kolejne serie wykonujemy po prostej wzdłuż linii i po przekątnej;
• przyjęcie zagrywki dwoma zawodnikami – nie biorący udziału w przyjęciu wykonuje atak po wystawieniu przez trzeciego z zawodników; przyjęcie zagrywki dwoma zawodnikami – nie biorący udziału w przyjęciu przechodzi w pozycję wystawiającego, po wystawieniu atakuje trzeci z ćwiczących, pozostała część grupy kolejno wykonuje zagrywkę; zmiany rotacyjne (rys. 5);
• przyjęcie zagrywki dwoma zawodnikami – nie biorący udziału w przyjęciu przechodzi do wystawienia, przyjmujący wykonuje atak, pozostała część grupy kolejno wykonuje zagrywkę; zmiany rotacyjne (rys. 6).


               Rys. 5.                                                                  Rys. 6.

Gra:
• 2 x 2 – zmniejszone pola gry, zmiany zespołów po zdobyciu 5 lub 10 punktów.
Lekcja 4.
Technika odbić w obronie, blok pojedynczy, kierunkowy, wąski i szeroki.

Rozgrzewka: 
• zabawy bieżne, np. berek siatkarski, komórki do wynajęcia, gra do pięciu podań;
• ćwiczenia rozciągające, głównie partie dolne ciała z akcentem na stawy skokowe;
• podskoki obunóż i jednonóż.

Część główna:
• odbicia w kole bez możliwości odbijania sposobem górnym oburącz;
• odbicia w parach technikami obronnymi po dorzuceniu piłki przez partnera – zasłona górna, zasłona półgórna, beach dig;
• poruszanie się wzdłuż siatki w parach z wykonywaniem wyskoku do bloku (skrzydło, środek, skrzydło) – jeden z pary wykonuje blok szeroki, drugi blok wąski;
• nagranie piłki do rozgrywającego, po wystawieniu atak plasowany po przekątnej; zawodnik blokujący wykonuje blok kierunkowy po prostej, zawodnik broniący w głębi pola gra jedną z wybranych technik obronnych w kierunku nauczyciela, zmiany rotacyjne (rys. 7);

               Rys. 7.

• ćwiczenia jak wyżej – atak plasowany po prostej, blok po przekątnej, obrona wzdłuż linii bocznej.
Gra:
• 2 x 2 – pełny wymiar boiska, zmiany par po 5 lub 10 punktach.
Lekcja 5.
Doskonalenie poznanych elementów technicznych, taktyka zespołowa w grze obronnej.

Rozgrzewka:
• zabawy bieżne, np. berek siatkarski, komórki do wynajęcia, gra do pięciu podań;
• ćwiczenia rozciągające, głównie partie dolne ciała z akcentem na stawy skokowe;
• podskoki obunóż i jednonóż.

Część główna:
• odbicia w pięcioosobowych zespołach ze zmianą miejsc za piłką (rys. 8); 
1 – wystawienie piłki wzdłuż siatki;
2 – plas po przekątnej do strefy I;
3 – obrona piłki do strefy III;
4 – dogranie do skrzydłowego 1;


            Rys. 8.
• obrona blokiem i zawodnikiem głębi pola, przeciwko atakowi plasowanemu: zawodnik blokujący sygnalizuje obrońcy rodzaj i kierunek wykonywanego bloku, informując go tym samym, w której strefie powinien się ustawić. Ewentualna zmiana strefy przez obrońcę powinna następować w ostatniej chwili, nie dając atakującemu możliwości zorientowania się, która ze stref boiska nie jest broniona. Atak następuje po wystawieniu przez rozgrywającego, do którego dogrywają piłkę pozostali zawodnicy; zmiany rotacyjne (rys. 9).


            Rys. 9.
• Gra – turniej – wybór systemu rozgrywek uzależniony jest od liczby boisk i drużyn:
• System brazylijski,
• System „każdy z każdym” w grupie.

Uwaga: niewskazane są systemy, w których przegrywający odpada z dalszych gier.

Doc dr Grzegorz Grządziel
DzieciMłodzieżNauczycieleBazy szkoleniowe - Akademie SOSBazy szkoleniowe - Szkoły PatronackieFacebook Młodzieżowej Akademii Siatkówki oraz Akademii Polskiej SiatkówkiRodzice