Czy wiesz, że ... najmłodszą siatkarką biorącą udział w Mistrzostwach Europy Kobiet 2009 była reprezentantka Belgii Lise van Hecke - 17 lat (01.07.1992).

Przykładowe lekcje siatkówki plażowej

Podczas gry, odbywającej się na otwartej przestrzeni, dodatkową trudność stanowi tor lotu piłki (brak punktów odniesienia jak w sali sportowej), lub też nieoczekiwane zmiany jej prędkości i kierunku spowodowane wiatrem. Mimo, że większość elementów techniki występuje zarówno w hali, jak i na plaży, to jednak piłka siatkowa - plażowa posiada odrębne, zmodyfikowane przepisy gry. Różnice występują również w taktyce gry.

Poniżej prezentujemy pięć 45-minutowych lekcji siatkówki plażowej. Zajęcia z siatkówki plażowej wpisują się w treści podstawy programowej realizowanej na lekcjach wychowania fizycznego i mogą stanowić dla uczniów doskonałą alternatywę.

Lekcja 1. 
Poruszanie się po boisku, odbicie i wystawienie piłki sposobem górnym oburącz.

Rozgrzewka:
• zabawy bieżne, np. berek siatkarski, komórki do wynajęcia, gra do pięciu podań;
• ćwiczenia rozciągające, głównie partie dolne ciała z akcentem na stawy skokowe;
• podskoki obunóż i jednonóż.

Część główna:
• odbicia w parach sposobem górnym oburącz w czasie poruszania się w przód i w tył;
• odbicia w parach sposobem górnym oburącz w czasie poruszania się krokiem odstawno-dostawnym;
• odbicia sposobem górnym oburącz w czwórkach ze zmianą miejsc w poziomie (rys. 1);
• odbicia sposobem górnym oburącz w czwórkach z wystawieniem piłki do przodu i do tyłu (wzdłuż siatki lub linii); zmiany rotacyjne (rys. 2).


               Rys. 1.                                                                  Rys. 2.

Gra:
• 1 x 1 – jedno odbicie sposobem górnym, zmniejszone pola gry: 3 x 6 m.

Lekcja 2.
Odbicie sposobem dolnym oburącz, formy ataku specyficzne dla piłki plażowej.

Rozgrzewka: 
• zabawy bieżne, np. berek siatkarski, komórki do wynajęcia, gra do pięciu podań;
• ćwiczenia rozciągające, głównie partie dolne ciała z akcentem na stawy skokowe;
• podskoki obunóż i jednonóż.

Część główna:
• odbicia w kole z wykorzystaniem zaprezentowanych przez nauczyciela technik uderzeń w ataku (możliwość wprowadzenia do koła dwóch piłek);
• odbicia w kole jak wyżej, bez możliwości odbijania sposobem górnym oburącz;
• po dorzuceniu przez nauczyciela przebicie sposobem dolnym do celu – wybór celu następuje po komendzie nauczyciela określającej jedno z czterech kół leżących na piasku (hula-hop); nauczyciel podaje komendę w momencie, gdy piłka mija siatkę (rys. 3);
• po dorzuceniu piłki przez nauczyciela do zawodnika środka pola, dogranie do rozgrywającego sposobem dolnym oburącz, wystawienie do skrzydła i przebicie piłki przez siatkę jedną z wybranych form ataku (bez zbicia dynamicznego), zmiany rotacyjne (rys. 4).

 
               Rys. 3.                                                                  Rys. 4

Gra: 
przebijanka parami sposobem dolnym. Dwa zespoły podzielone na pary, para przebywająca na boisku ma prawo do jednego odbicia (przebicie na stronę przeciwnika), po którym opuszcza boisko, a jej miejsce zajmuje następna para. Po zakończonej wymianie piłkę do gry wprowadzamy wrzuceniem lub zagrywką.

Lekcja 3.
Techniki zagrywki, przyjęcie zagrywki z rozegraniem ataku.

Rozgrzewka: 
• zabawy bieżne, np. berek siatkarski, komórki do wynajęcia, gra do pięciu podań;
• ćwiczenia rozciągające, głównie partie dolne ciała z akcentem na stawy skokowe;
• podskoki obunóż i jednonóż.

Część główna:
• dowolne odbicia w parach z wykorzystaniem nowych uderzeń;
• podział na dwie grupy: grupa pierwsza wykonuje zagrywkę (górna tenisowa, dolna frontalna i boczna – skyball), druga grupa ustawiona po przeciwnej stronie siatki – łapie piłki; po wykonaniu 10 powtórzeń następuje zmiana, po wykonaniu pierwszej serii zagrywek w dowolne miejsce boiska kolejne serie wykonujemy po prostej wzdłuż linii i po przekątnej;
• przyjęcie zagrywki dwoma zawodnikami – nie biorący udziału w przyjęciu wykonuje atak po wystawieniu przez trzeciego z zawodników; przyjęcie zagrywki dwoma zawodnikami – nie biorący udziału w przyjęciu przechodzi w pozycję wystawiającego, po wystawieniu atakuje trzeci z ćwiczących, pozostała część grupy kolejno wykonuje zagrywkę; zmiany rotacyjne (rys. 5);
• przyjęcie zagrywki dwoma zawodnikami – nie biorący udziału w przyjęciu przechodzi do wystawienia, przyjmujący wykonuje atak, pozostała część grupy kolejno wykonuje zagrywkę; zmiany rotacyjne (rys. 6).


               Rys. 5.                                                                  Rys. 6.

Gra:
• 2 x 2 – zmniejszone pola gry, zmiany zespołów po zdobyciu 5 lub 10 punktów.
Lekcja 4.
Technika odbić w obronie, blok pojedynczy, kierunkowy, wąski i szeroki.

Rozgrzewka: 
• zabawy bieżne, np. berek siatkarski, komórki do wynajęcia, gra do pięciu podań;
• ćwiczenia rozciągające, głównie partie dolne ciała z akcentem na stawy skokowe;
• podskoki obunóż i jednonóż.

Część główna:
• odbicia w kole bez możliwości odbijania sposobem górnym oburącz;
• odbicia w parach technikami obronnymi po dorzuceniu piłki przez partnera – zasłona górna, zasłona półgórna, beach dig;
• poruszanie się wzdłuż siatki w parach z wykonywaniem wyskoku do bloku (skrzydło, środek, skrzydło) – jeden z pary wykonuje blok szeroki, drugi blok wąski;
• nagranie piłki do rozgrywającego, po wystawieniu atak plasowany po przekątnej; zawodnik blokujący wykonuje blok kierunkowy po prostej, zawodnik broniący w głębi pola gra jedną z wybranych technik obronnych w kierunku nauczyciela, zmiany rotacyjne (rys. 7);

               Rys. 7.

• ćwiczenia jak wyżej – atak plasowany po prostej, blok po przekątnej, obrona wzdłuż linii bocznej.
Gra:
• 2 x 2 – pełny wymiar boiska, zmiany par po 5 lub 10 punktach.
Lekcja 5.
Doskonalenie poznanych elementów technicznych, taktyka zespołowa w grze obronnej.

Rozgrzewka:
• zabawy bieżne, np. berek siatkarski, komórki do wynajęcia, gra do pięciu podań;
• ćwiczenia rozciągające, głównie partie dolne ciała z akcentem na stawy skokowe;
• podskoki obunóż i jednonóż.

Część główna:
• odbicia w pięcioosobowych zespołach ze zmianą miejsc za piłką (rys. 8); 
1 – wystawienie piłki wzdłuż siatki;
2 – plas po przekątnej do strefy I;
3 – obrona piłki do strefy III;
4 – dogranie do skrzydłowego 1;


            Rys. 8.
• obrona blokiem i zawodnikiem głębi pola, przeciwko atakowi plasowanemu: zawodnik blokujący sygnalizuje obrońcy rodzaj i kierunek wykonywanego bloku, informując go tym samym, w której strefie powinien się ustawić. Ewentualna zmiana strefy przez obrońcę powinna następować w ostatniej chwili, nie dając atakującemu możliwości zorientowania się, która ze stref boiska nie jest broniona. Atak następuje po wystawieniu przez rozgrywającego, do którego dogrywają piłkę pozostali zawodnicy; zmiany rotacyjne (rys. 9).


            Rys. 9.
• Gra – turniej – wybór systemu rozgrywek uzależniony jest od liczby boisk i drużyn:
• System brazylijski,
• System „każdy z każdym” w grupie.

Uwaga: niewskazane są systemy, w których przegrywający odpada z dalszych gier.

Doc dr Grzegorz Grządziel
DzieciMłodzieżNauczycieleBazy szkoleniowe - Akademie SOSBazy szkoleniowe - Szkoły PatronackieFacebook Młodzieżowej Akademii Siatkówki oraz Akademii Polskiej SiatkówkiRodzice